Vilijam Šekspir Julije Cezar

Režija: Kokan Mladenović

Premijera: utorak, 24.11.2015.

Kostimograf: Tatjana Radišić
Scenograf: Marija Kalabić
Muzika: Irena Popović
Koreografija: Andreja Kulešević
Adaptacija i režija: Kokan Mladenović

koprodukcija Grad Teatra City Budva, Centra za kulturu Svilajnac i Narodnog pozorišta Sombor

premijera 24. i 25. novembra 2015.
druga premijera u sezoni 2015/2016.
509. premijera od osnivanja

Uloge:
Brut Sergej Trifunović
Julije Cezar / Marko Antonije Saša Torlaković
Kasije Branislav Trifunović
Porcija / Kalpurnija Jelena Minić
Oktavije / Kaska Marko Marković
* Irena Popović

Reč reditelja
 
Tragedija “Julije Cezar” jedan je od najznačajnijih komada u istoriji dramske literature, a njen osnovni motiv – revolucija i politički prevrat, koji se, na kraju, kompromituju u sopstvenoj nemoći, obesmišljavajući tako fenomen istinske demokratije, nisu, na žalost, izgubili na svojoj aktuelnosti od vremena nastanka ovog komada, pa do danas. Pišući o ubistvu Julija Cezara u rimskom senatu, 44. godine p.n.e, Šekspir, u stvari, ispisuje tužnu priču o krahu plemenitih revolucionarnih htenja, koja se, u sudaru sa ličnim interesima, vlastoljubivošću i pohlepom samih revolucionara, pretvaraju u svoju nakaradnu suprotnost. Junaci antičkog Rima, postaju, petnaest vekova kasnije, Šekspirovi savremenici, uronjeni u spletke i zavere elizabetanskog dvora, ali i savremenici našeg istorijskog trenutka u kome je moguće poslednje decenije naše aktuelne istorije posmatrati kroz prizmu likova i odnosa “Julija Cezara”.
 
Hoćemo li i nakon ove predstave verovati u revoluciju, ili ćemo shvatiti da je reč tek o pukoj zameni društvenih elita? Hoće li nam postati jasno da jedni te isti ljudi, bili oni u izobilnoj poziciji vlasti, ili u lagodnoj poziciji opozicije, upravljaju našim životima poslednjih dvadesetak godina, smenjujući se na lestvici vlasti, i idući gore-dole, kao na kakvom palanačkom karuselu. Hoće li nam iznova prodati velike reči, držati zapaljive govore i nahuškati nas na još jednu pobunu na čijem će kraju „borba za opšte dobro“ prerasti u njihovu ličnu korist? Možemo li da prestanemo da verujemo u demokratiju ako nam se ona ruga u lice? Možemo li da trpimo autokratsku vlast samo zato što znamo da će jednog uzurpatora zameniti drugi? Možemo li da pristanemo na društva u kojima živimo, ako znamo da su zasnovana na laži? Možemo li da se borimo protiv laži, ako više ni sami ne znamo šta je istina?
Kokan Mladenović

inspicijent: Ninoslav Vranić; svetlo: Miloš Smiljić; ton: Branko Marić; video tehničar: Igor Pekanović; kostim: Dragana Gvardijan i Ljiljana Hari; šminka: Radmila Pekez; rekvizita: Danijel Učur; dekor: Branislav Birvalski i Mile Kovačević; šef scenske opreme: Nemanja Vukičević; bine majstor: Dejan Pletikosić; tehnički direktor: Stipan Petreš;
organizatori: Vesna Vranješ i Toplica Mandić
producent: Boris Mišković
direktori projekta: Blažo Radoman, Ivana Nešić i Mihajlo Nestorović

Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar Julije Cezar